تبلیغات
برهان در هجرت
الذین امنوا و هاجرو و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله
خبر فرود آمدن تازیانه ها بر تن چند دختر و پسر گرد آمده در یک دورهمی شبانه که تعدی به حریم محرمات الهی قلمداد شده بود، آن هم در یک روز و آن هم، در همان روز اصدار حکم محکومیت، موجی از موافقت ها و مخالفت ها را برانگیخت. برخی در این رای و مبانی آن با دیده عنایت نگریسته و با ابرام رای قاضی، که حکم خود و اجرای فوری ان را به جلوت و عیان کشانده بود، از آن رای دفاع کردند و برخی دیگر در ماهیت این رای و شیوه اجرای آن با دیده انکار نگریستند و خود بر این رای شلاق آفرین، شلاق نقد نواختند.

فارغ از استدلالات ماهوی و شکلی اقامه شده علیه و یا له این رای، بر این رویکرد و تصمیم دستگاه قضا از منظر دیگری هم می توان نگریست. منظر و نظرگاهی که خاستگاه اصلی آن حقوق کیفری بین المللی است  ین منظر و دید، مساله گزینشگری بودن نظام دادرسی دادرسان است.
 
در نظام عدالت کیفری بین المللی، از گزینشگری گریز و گزیری نیست. جرایم بین المللی، مرتکبان پرشماری دارد و تعقیب و محاکمه همه این افراد توسط یک محکمه بین المللی با امکانات محدودی که دارد میسر و میسور نیست. با این حال، گزینشگری اجتاب ناپذیر در عرصه دادرسی بین المللی، امری افسارگسیخته نمی باشد بلکه بر پای آن قیود و ضوابطی نشسته است تا گزینشگری دادستان معقول و مقبول افتد. صلاحیت داشتن نسبت به یک جرم و متهم اگرچه شرط لازم اقدام است لیکن شرط کافی نمی باشد و برای به چرخه درآوردن چرخ های دیوان کیفری بین المللی می بایست شدت یک جرم و پرونده را نیز در نظر گرفت. اولویت می بایست به آن پرونده ای داده شود که شدیدتر است. از این رو خط مشی دیوان کیفری بین المللی تمرکز بر شدیدترین جرایم و بر صاحبان بیشترین مسوولیت است. اگر جرایم خرد و سربازان و مجریان میدانی تحت تعقیب قرار بگیرند لیکن دانه درشت ها و سران و آمران از تعقیب در امان بمانند هرچند که عدالت نسبت به آن افراد خرد اجرا شده است، لیکن گزینشی بودن این عدالت مشروعیت و منصفانه بودن اقدام دادستان را بر هم می زند.

در واقع در اینجا و در راستی آزمایی عدالت طلبی و بی طرفی دادستان یک معیار جدید معرفی می شود. اینجا دیگر تنها کرده های دادستان محل ارزیابی نخواهد بود بلکه از آن مهمتر، کردار و گفتار و پندار دادستان در پرتو ناکرده های او ارزیابی می شود. اینکه چرا فلان پرونده رسیدگی شد تنها نقطه عزیمت پرسشگری از صحت عملکرد دادستان و احراز استقلال و بی طرفی اوست لیکن نقطه پایان نیست. بعد از پاسخ به این پرسمان و اثبات انطباق کرده ها با قانون، حال باید دادستان پاسخ دهد چرا به پرونده های دیگر ورود نکرده است. بنابراین بی طرفی دادستان بیشتر در پرتو عدم اقدام های او ارزیابی می شود تا کرده هایش.
 
اینجاست که دادستان می بایست بی طرفی خود را با سازواری در گزینش هایش نشان دهد. مشروعیت عملکرد دادستان و بی طرفی و استقلال او در صورت وجود سیاست یک بام  و دوهوا مخدوش خواهد شد. تیغ عدالت اگر تند است باید همه جا و برای همگان تند باشد. اگر هم فوریت و اولویتی است این اولویت و فوریت می بایست ناظر به جرایم شدید تر و مرتکبان درشت تر باشد.

اقدام اخیر را به مانند سایر تصمیمات دستگاه قضا می توان از این منظر نیز مورد بحث قرار داد. ایا دستگاه قضا در شدت عمل خود، رعایت شدت ها را می کند یا میان شدت و قاطعیت اقدامات و شدت جرم ها رابطه عکس وجود دارد. 
اینکه اجتماع خلاف شرع جرم است و قابل مجازات یا نه، یک بحث است و اینکه در صورت مجرمانه بودن ایا دستگاه قضا دارای عقلانیت و سازواری است و در مواجهه با جرایم شدیدتر هم دارای چنین قاطعیتی است بحث دیگر.

رای اخیر نشان داد که دستگاه قضا می تواند در بازه زمانی بسیار کوتاه به پرونده پر مجازاتی مانند مورد اخیر رسیدگی کند. حال می توان این پرسش را در میان نهاد که چرا در برابر پرونده های مهم تر و شدیدتر دیگر مانند مفاسد اقتصادی صاحبان زر و زور و تزویر چنین نکرده است؟ پاسخ کرده ها اگر هم روشن باشد، ناکرده ها پاسخ روشن تری می طلبد.


نگارش در تاریخ پنجشنبه 13 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
بسم الله الرحمن الرحیم
---------

این روزها موج مخالفت با تدریس زبان انگلیسی در ایران شدت گرفته است. فارغ از داوری ارزشی درباره این مخالفت ها و قبول یا رد كردن ان، به نظر می رسد این انتقادات و مخالفت ها، تحصیل حاصل و بی فایده است. كیفیت تدریس انگلیسی در نظام اموزشی ایران انقدر نازل و پائین است كه عملا كسی قادر به تكلم به انگلیسی نیست. در واقع اگر هم بنابر ادعای موجود، اموزش انگلیسی مجرای نفوذ فرهنگی است انقدر این مجرا خراب و تنگ است كه فقط قطراتی وارد جامعه ایران می شود. فقر دانش انگلیسی در جامعه ایران مشهود است و معظمی از ایرانیان و حتی دانشگاهیان كمیت زبانشان می لنگد. در میانه این مخالفت ها نیز فردی سخن از توهین امیز بودن نگارش مقاله به انگلیسی توسط اساتید نموده بود. اما این نیز همان حكایت است؛ واقعا مصیبت اصلی تكثر مقالات انگلیسی نیست؛ مصیبت ان است كه اساتید ما در حوزه علوم انسانی عموما و اكثرا دارای فقر سواد انگلیسی برای نوشتن مقاله انگلیسی هستند. اگر روزی تعداد انگلیسی نویس ها بیش از تعداد انگشتان دست شد باید اتفاقا خوشحال بود. لذا شاید این مخالفت ها ناظر به جوامع دیگر باشد چراكه در ایران واقعا زبان انگلیسی را اقلی از مردم می دانند.


نگارش در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
بسم الله الرحمن الرحیم
---------------------
سرانجام دوره تجربت اموزی در دفتر دادستانی دیوان كیفری بین المللی فرا رسید و اولین روز ان به سر امد. به مرور تجربه های خود را از این فرصت گرانسنگ قلمی خواهم كرد. ان شاءلله
اما شاید اولین برداشت ناظر به ساختمان دیوان باشد. به یاد دارم، در اولین دیدارم از دیوان در ساختمان سابقش در حومه شهر لاهه، هیمنه تصویر و تصوری كه از دیوان در ذهن داشتم فرو ریخت؛ ساختمانی استیجاری و غیر مستقل در همسایگی یوروجاست، با سقف های بسیار كوتاه و اطاق های كوچك و ساده و بدون بهره مندی از طراحی اندرونی. این محقر بودن و بی ارایش بودن البته شایسته سازمان بین المللی ای مانند دیوان نبود كه قرار بود طرحی نو در نظم جهانی در اندازد.
حال پس از سه سال، بنای جدید و شیشه ای دیوان كه خود همپای دیوان یك نهاد و بنای دائمی است و بیانگر دوامیت دیوان و شیشه ای بودنش حكایتگر شفافیت كاركرد دیوان. ساختمان شیشه ای دیوان با اندرونی زیبا و پیرایش شده و سقف های مرتفع و در احاطه حوضچه های مصنوعی كه برای ورود به دیوان می بایست از ان رد شد و گویی با پاهای
پاك پای بر زمین دیوان نهاد.
محله جدید دیوان در نزدیكی ساحل و در مجاورت جنگل هم خود بر ارزشمندی این نهاد افزوده است.


نگارش در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()

بسم الله الرحمن الرحیم
-------------------------------------
«صلاحیت جهانی» در خوانش حداکثری خود به دولت ها اجازه می دهد که متهمان ارتكاب جرایم بین المللی را فارغ از تابعیت ایشان و محل ارتکاب جرم، در سطح ملی تحت تعقیب قرار دهند. در این خوانش حداکثری، حتی حضور متهم در قلمروی سرزمینی دولت محل تعقیب نیز ضروری نمی باشد و محاکمه غیابی متهم تجویز می گردد... در دوران معاصر، دولت بلژیک در سودای تحقق این صلاحیت جنجال برانگیز بر آمد و در دهه ۹۰ میلادی قرائت حداکثری از صلاحیت جهانی را وارد نظام حقوقی خود ساخت۰قانونی شدن صلاحیت جهانی، بلژیک را به کانون طرح دعاوی کیفری علیه سران دولت ها تبدیل کرد؛ از سران رژیم صهیونیست و ایالات متحده تا کشورهای افریقایی و صدام .... به خصوص انکه دولت بلژیک در یک اقدام خلاف عرف و رویه بین الملل مصونیت های سران دولت ها نسبت به تعقیب کیفری را الغا نمود .... این کار خارق عادت و عرف بلژیک البته واکنش شدید دولت های متاثر را برانگیخت. به عنوان نمونه، کنگو که وزیر خارجه اش تحت قرار جلب صادره از سوی دادگاه بروکسل بود به دیوان بین المللی دادگستری شکایت برد و ایالات متحده امریکا که با طرح شکایت علیه بوش روبرو شده بود، با تصویب قانونی به دولت امریكا اجازه اقدام قهری علیه دولتی که اتباع امریکا را به بهانه صلاحیت جهانی بازداشت كند داد...
در این میان یک پرونده به نام ایران رقم خورد... اقای هاشمی رفسنجانی.
یکی از ایرانیان دوتابعیتی مقیم بلژیک که از اعضای حزب توده بوده است با طرح شکایتی مدعی شد در ایام بازداشت در زندان در دهه شصت مورد شکنجه واقع شده است و به همین مناسبت شکایتی علیه اقای رفسنجانی طرح نمود... وکیل این شاکی که هویتش افشا نگشت، نقش و صاحب منصب بودن متهم در نظام ایران را دلیل شکایت از وی اعلام می نماید... قاضی تحقیق دادگاه بروکسل درفوریه ۲۰۰۰ میلادی دستور اغاز تحقیقات را صادر می کند؛ اعتراض های شدید در ایران اغاز می شود.. احضار سفیر بلژیک به وزارت خارجه، تهدید مجلس به قطع روابط و تهدید بنیاد ۱۵ خرداد و اقای صانعی به واکنش عملی... تنش انقدر بالا می گیرد که وزیر خارجه وقت ایتالیا که در بازدید از ایران بوده است می گوید ما اقدام بلژیک را درک نمی کنیم و این موضع اروپا نیست... دولت بلژیک البته به استقلال قوا اشاره می کند و اینکه کاری از عهده اش بر نمی اید.
سال ۲۰۰۳ تحت فشارهای بین المللی، بلژیک بلندپروازی خود را اصلاح و تعدیل كرد و بر پای صلاحیت جهانی قیدی نشاند و مصونیت سران دولت ها را به رسمیت شناخت همانطور که دیوان لاهه اعلام کرده بود... پرونده های جنجالی پایان می یابند و در این میان یکی از مهمترین ارای حقوق بین الملل به نام کنگو ثبت شد؛ امت می شد با داشتن دستگاه خارجه ای اگاه و فعال تر و با دیپلماسی حقوق و داشتن سواد جنگ حقوقی ان را به نام ایران ثبت نمود...


نگارش در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
بسم الله الرحمن الرحیم
---------------------------------------------------------
در آستانه عملیات نیروهای عمدتا شیعی در بازستاندن فلوجه، آیت الله سیستانی در پیامی با تشریح قواعد حقوق بشر دوستانه اسلامی نیروهای نظامی عملیات را نسبت به رعایت آن ها دعوت کردند. این کنش آموزشی که بر وقوع جرایم جنگی اثر پیشگیرانه دارد، اقدام مبارکی است که جای خالی آن محسوس و مشهود است.
جرایم جنگی، رفتارهای مجرمانه ای است که در بستر یک درگیری و توسط هریک از طرفین جنگ می تواند رخ دهد فارغ از حق بودن یا باطل بودن ان طرف. درواقع مشروعیت یا عدم مشروعیت جنگ مدخلیتی در تحقق جرایم جنگی ندارد. حتی در جنگ علیه وحوش داعش اگر افراد غیر نظامی هدف گیری شوند، نقض قواعد جنگ رخ داده است. شکنجه اسیران و قتل ایشان چه از سوی نیروهای داعش صورت پذیرد چه مبارزان شیعی از قبح گناه و جرم نمی کاهد.
جنگ حقوقی تنها محکوم کردن خصم به دلیل ارتکاب جرایم جنگی نیست بلکه پیشگیری کردن از ارتکاب این جرایم توسط نیروهای خودی نیز داخل در ان می باشد.
قیام مرجعیت نجف در جنگ حقوقی حقیقتا تحسین برانگیز است به خصوص انکه بی شک نیروهای مبارز در عراق و سوریه نیازمند اموزش هستند تا از ارتکاب جرایم جنگی اجتناب کنند. به خصوص انکه زمینه و زمانه جنگ بسیاری از ناروا ها را در دید نیروهای میدانی روا و مجاز نشان می دهد.
ای کاش در ایران زمین نیز این حساسیت ها وجود داشت و لااقل حقوق جنگ به نیروهای نظامی اموزش داده می شود و بخشی از دوران بی کاربرد سربازی از رهگذر این اموزش ها فایده مند می گشت... و ای کاش همان تعداد مدعی صاحب قلمی که در حوزه حقوق بشر دوستانه می نوشتند جای نظریه پردازی های مبل نشینانه و کتابخانه ای با عطف توجه به این واقعیت ها قلم زنی می کردند.


نگارش در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
بسم الله الرحمن الرحیم
---------------------
امروز سی و یکم می، روز جهانی «بازوبند سفید» نام گرفته است... در چنین روزی در سال ۱۹۹۲ میلادی، مقامات صرب در شهر «پرایدور» در شمال کشور بوسنی فرمانی صادر کردند که بر مبنای ان تمام ساکنان غیر صرب ملزم شدند بازوبند سفیدی به بازوان خود ببندند و بر سردر منازل خود پرچم سفیدی نصب کنند تا صرب از غیر صرب بازشناخته شود... این اولین روز از آغاز جنایت هایی بود که به بی خانمانی اکثریت قریب به اتفاق ساکنان مسلمان آن دیار انجامید.... این اقدام در دادگاه کیفری بین المللی یوسگلاوی سابق نیز مطرح شد و به عنوان یک فعل نسل کشانه مورد شناسایی واقع گشت... این واقعه یاداور فرمان نازی ها به یهودیان لهستانی بود که ملزم به پوشاندن بازوبندی با نقش ستاره داوود بودند... اما ان واقعه در پرتو موج رسانه ای معروف شده لیکن قصه پرغصه بازوبند سفید مسلمانان بوسنی برای کمتر کسی شناخته شده است...
این بی تفاوتی ها و این نشناختن ها و این بزده دیدگی های ثانویه شاید از ان ماجرای تلخ اولیه تلخ تر است...


نگارش در تاریخ چهارشنبه 12 خرداد 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
زیبایی های بی بدیل و فراگیر طبیعت این دیار كه همگان را به تفرج صنع خدا می خواند نعمتی است الهی كه البته اهالی این دیار نیز قدردانان نیك ان هستند... در دل طبیعت كه چون تار و پود شهرهای هلند را دربرگرفته است نه تخریب طبیعتی است نه الودگی صوتی و نه زباله ریختن و گِلی بر افتاب طبیعت پاشیدن... حقیقتا شكر عملی نعمت نعمت را افزون كند و كفران و بد كردن با طبیعت، ان را از كف برون كند كه خلایق را هرچه لایق

نگارش در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
انسان ها هر چه بی مایه و كم دانش تر باشند، پر سخن تر می شوند و در هر امری اظهار نظر می می كنند... گویی خود نیز می دانند زیر اتهام كم دانشی هستند و لااقل برای اثبات به خود تلاش می كنند با اظهار فضل بگویند كه چنین نیست... اما نمی دانند كه كثرت دانش قلت كلام می اورد و برعكس .... بی سوادان را از همه چیز دانی شان باید شناخت

نگارش در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()

-----------------------------
یکی از راه های شناخت، شناختن از راه مقایسه یک چیز با اضداد ان است...ادمی در پرتو چنین نگاه تطبیقی است که به شناخت بهتری دست می یابد... هجرت نیز ابستن این قسم شناخت ها می باشد.. تلخی را در کنار شیرینی بهتر می توان درک و تجربت کرد.. با سلب شدن انچه که پیش از این مالوف و پیرامون ادمی بوده است و در پرتو تجربه های جدید انسان نگاه دقیق تری نسبت به داشته های پیشین خود خواهد داشت...
در دیار هلند یکی از ان نعمت های شیرین، نظام درمانی است.. از نبود دغدغه مالی برای بیماری و این واقعیت که نداشتن پول برای کسی مانع از درمان نخواهد بود و پول در مباحث درمانی دغدغه حداقلی است و نه دغدغه اولیه ... تا پرسنل درمانی و پرستاران و دکترهایی که پیش از هرچیز عموما صاحب اخلاقیات عالی هستند و از همه مهتر مسوول نسبت به عملکرد خود.. بنابراین نه از سر اجبار بر سر کار هستند تا از عاطفه بی بهره باشند و نه به مانند همتایان ایرانی خود دارای نخوت و غرور که از پاسخ دادن و توضیح دادن اکراه داشته باشند.. اینجا بیمار محق است و پرستار و دکتر متعهد و مسوول در برابر ایشان.. حق شما سوال و دانستن و استیضاح است و تعهد کادر پزشکی بر ایجاد رضایت حداکثری...
تجربه حضور در بیمارستان در ایران تجربه تلخ و تنش افرینی است.. بیمارستان ها نه ظاهرشان و نه برخورد پرسنلشان ارام بخش نیست.. اما در اینجا بیمارستان ها لااقل خودشان پریشان کننده نیستند و شما در ان ها استرس و پریشانی از در و دیوارشان نمی بینی... یک جا وحشت افرین است و جای دیگر طمانینه اور...

نگارش در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()

جامعه بیمار ایران دارای اسیب های اخلاقی دامنه دار و پرشماری است ... به سان بیمار بدحالی می ماند که نیازمند درمان است و این درمان هم لازمه اش اسیب شناسی و پذیرش ان دردهاست...
یکی از بیماری های جامعه ایران وجود رابطه عمودی میان افراد اجتماع است... هرکسی در هر موقعیتی که دارد برای خود رییسی است و دیگران مرئوس و ارباب رجوع او... تکریم منفعت طلبانه رئیسان البته بخشی جدا ناپذیر از فرهنگ ناسالم ایرانی است... هرجایی که شما باشید وقتی یک فرد صاحب منصب می اید مثلا شهردار منطقه ای فرمانداری بخشداری معاونی مشاوری ناظری ... همه رفتارشان تغییر می کند. راه ها باز می شود نوبت ها داده می شود نشسته ها بلند می شوند نگاه ها عطف می شود ....
اما در جامعه هلند..... فارغ از سران و مقامات بلند پایه که شاید دارای تشریفات خاصی باشند اصلا در بستر جامعه چنین نگاه بالا و پایینی وجود ندارد...
نه ان صاحب منصب خود را صاحب شان و امتیاز خاص می پندارد و نه از ان مهمتر ان که پایین تر است اعتبار خاصی می گشاید تا بخواهد امتیازی بدهد...
جامعه ای بی طبقه و یک دست و غیر تشریفاتی... این را حتی در روابط میان استاد و شاگرد هم می توان دید... ان ملاحظات و تشریفات زاید و روابط خشک و بالادستی و پایین دستی میان شاگرد و دانشجو در دانشگاه های ایران هیچ رد و اثری در این دیار ندارد...


نگارش در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
(تعداد کل صفحات:74)      1   2   3   4   5   6   7   ...  

درباره وبلاگ

یادداشت های دانش جوی دکترای حقوق کیفری بین المللی دانشگاه تیلبرگ هلند
مهاجری در مهجوری وطن و مشتاقی معرفت اندوزی
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
موضوعات
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
ابر برچسب ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ