تبلیغات
برهان در هجرت - ماهیت مجرمانه ربایش مرزبانان
الذین امنوا و هاجرو و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله
بسم الله الرحمن الرحیم


اقدام گروهک موسوم به جیش العدل علیه مرزبانان جمهوری اسلامی ایران از زویای مختلف قابل بررسی است...
شناخت عنوان مجرمانه متناسب با این رفتار صادر شده، یکی از منظری هایی است که ارزیابی این اقدام از نظرگاه ان ضروری می نماید؛ ان هم از افق عدالت کیفری بین المللی.

بر اساس اموزه های حقوق کیفری بین المللی که مبتنی بر نظام حقوقی دیوان کیفری بین المللی استوار است، در نگاه نخست دو عنوان مجرمانه را می توان با ماهیت این اقدام سازوار دانست که بر اساس داده های بیرونی ما وقع می بایست یک عنوان مناسب را برگزید.
اول ناپدید سازی اجباری به مثابه جنایت علیه بشریت و دوم گروگان گیری به مثابه جرم جنگی. 

هر یک از این دو عنوان اتهامی دارای مولفه ها و عناصر متشکله و همچنین شرایط زمینه ای و سیاقی هستند که اجتماع همه ان ها با یکدیگر برای تحقق عناوین مجرمانه مذکور ضروری است.

ناپدید سازی اجباری به عنوان یک رفتار مجرمانه بنابر تعریف نظام حقوقی دیوان کیفری بین المللی عبارت است از دستگیری/ ربایش از سوی /با حمایت یک دولت /سازمان سیاسی و متعاقب ان عدم پذیرش این اقدام /عدم اطلاع رسانی در باره سرنوشت و مکان قربانیان با قصد محروم سازی ایشان از حمایت قانون برای بازه زمانی معتنابه.
کنوانسیون بین المللی حمایت از کلیه اشخاص در برابر ناپدید سازی اجباری مصوب 2007 نیز ضمن ممنوع سازی این اقدام، هیچ استثنایی را ،مانند وجود شرایط جنگی، بر مطلق بودن این ممنوعیت به رسمیت نمی شناسد. این کنوانسیون دولت ها را نسبت به پیشگیری و محاکمه مرتکبان این جرم متعهد ساخته اشت.
برای جنایت علیه بشریت محسوب شدن این رفتار البته شرایط سیاقی دیگری نیز شرط است و ان سازمان یافته یا گسترده بودن این اقدام است. نکته مهم ان است که جنایت علیه بشریت می تواند هم در زمان صلح و هم در زمان جنگ  واقع شود. بزه دیده جنایت علیه بشریت تمام  شهروندان غیر نظامی هستند. البته بنابر تفسیر های موجود، وصف غیر نظامی بودن به افراد نظامی که در زمان و حال جنگ نمی باشند نیز تسری می یابد.
در ناپدید سازی اجباری انگونه که در دکترین حقوقی بیان شده است نه تنها هشدار اجتماعی ان در سطح بین المللی شدید است و ان را وجهی بین المللی می بخشد بلکه بزه دیده ان نه تنها فرد مورد حمله بلکه بستگان او نیز می باشند.

 گروگانگیری در جنگ های داخلی و خارجی از ممنوعیت های عرفی حقوق بین الملل می باشد که در اساسنامه رم نیز به مثابه یک جرم جنگی جرم انگاری شده است. بنابر کنوانسیون بین المللی علیه گروگانگیری، گروگانگیری عبارت است از حبس یا گرفتن یک شخص همراه با تهدید به ارتکاب جرم نسبت به وی به منظور وادار سازی طرف ثالث به انجام یا عدم انجام کاری. 
برای جرم جنگی محسوب شدن البته لازم است که وجود یک نزاع مسلحانه طولانی مدت میان دولت و گروه مسلحانه شورشی احراز شود.

در مجرمانه بودن رفتار واقع شده و انطباق پذیری ان با یکی از عناوین مجرمانه مذکور( به عنوان جرم عادی) تردیدی نیست لیکن برای توجه اتهام جنایت علیه بشریت و یا جرم جنگی(جرم بین المللی) نیاز به احراز شرایط زمینه ای می باشد که بنابر مورد و بر حسب داده های موجود می بایست مورد مداقه واقع شوند. در هردوی این جرایم، گذشت زمان و سابقه اقدامات این گروهک عنصر ضروری محسوب می شود.

در صورت تحقق هر یک از این دو عنوان داخل در جرایم بین المللی، مسوولیت دولت ها در تعقیب متهمان ارتکاب ان به عنوان یک تعهد اولیه پذیرفته شده در حقوق بین الملل اشکار است. هرچند که عدم عضویت هریک از دول ایران و پاکستان که ظن وجود متهمان در ان جا می رود در دیوان کیفری بین المللی این دیوان را از ورود به مساله باز می دارد و تعاملات میان دو کشور را ضرورت می بخشد.





طبقه بندی: حقوق کیفری بین المللی، 
نگارش در تاریخ جمعه 25 بهمن 1392 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
درباره وبلاگ

یادداشت های دانش جوی دکترای حقوق کیفری بین المللی دانشگاه تیلبرگ هلند
مهاجری در مهجوری وطن و مشتاقی معرفت اندوزی
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
موضوعات
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
ابر برچسب ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ