تبلیغات
برهان در هجرت - پزشکان بیمار سرزمین من!
الذین امنوا و هاجرو و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله

-----------------------------
یکی از راه های شناخت، شناختن از راه مقایسه یک چیز با اضداد ان است...ادمی در پرتو چنین نگاه تطبیقی است که به شناخت بهتری دست می یابد... هجرت نیز ابستن این قسم شناخت ها می باشد.. تلخی را در کنار شیرینی بهتر می توان درک و تجربت کرد.. با سلب شدن انچه که پیش از این مالوف و پیرامون ادمی بوده است و در پرتو تجربه های جدید انسان نگاه دقیق تری نسبت به داشته های پیشین خود خواهد داشت...
در دیار هلند یکی از ان نعمت های شیرین، نظام درمانی است.. از نبود دغدغه مالی برای بیماری و این واقعیت که نداشتن پول برای کسی مانع از درمان نخواهد بود و پول در مباحث درمانی دغدغه حداقلی است و نه دغدغه اولیه ... تا پرسنل درمانی و پرستاران و دکترهایی که پیش از هرچیز عموما صاحب اخلاقیات عالی هستند و از همه مهتر مسوول نسبت به عملکرد خود.. بنابراین نه از سر اجبار بر سر کار هستند تا از عاطفه بی بهره باشند و نه به مانند همتایان ایرانی خود دارای نخوت و غرور که از پاسخ دادن و توضیح دادن اکراه داشته باشند.. اینجا بیمار محق است و پرستار و دکتر متعهد و مسوول در برابر ایشان.. حق شما سوال و دانستن و استیضاح است و تعهد کادر پزشکی بر ایجاد رضایت حداکثری...
تجربه حضور در بیمارستان در ایران تجربه تلخ و تنش افرینی است.. بیمارستان ها نه ظاهرشان و نه برخورد پرسنلشان ارام بخش نیست.. اما در اینجا بیمارستان ها لااقل خودشان پریشان کننده نیستند و شما در ان ها استرس و پریشانی از در و دیوارشان نمی بینی... یک جا وحشت افرین است و جای دیگر طمانینه اور...

نگارش در تاریخ پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 توسط محمد هادی ذاکرحسین | نظرات ()
درباره وبلاگ

یادداشت های دانش جوی دکترای حقوق کیفری بین المللی دانشگاه تیلبرگ هلند
مهاجری در مهجوری وطن و مشتاقی معرفت اندوزی
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
موضوعات
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نویسندگان
پیوند ها
ابر برچسب ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ